info@preveza1821-2021.gr

ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ Θ. ΚΑΤΣΙΜΠΡΑ

Μνήμη του Οικουμενικού Πατριάρχη Κύριλλου του ΣΤ’

    Ο Κύριλλος ΣΤ’ κατά κόσμον Κωνσταντίνος Σερμπέντζογλου, γεννήθηκε το 1769 ή 1755 στην Ανδριανούπολη, όπου διδάχθηκε και τα εγκύκλια γράμματα στα περίφημα εκπαιδευτήρια που υπήρχαν εκεί.

    Τέθηκε υπό την προστασία του τοπικού Μητροπολίτη και μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχη Καλλίνικου, ο οποίος τον χειροτόνησε διάκονο και τον προσέλαβε ως γραμματέα.

    Το 1801, όταν ο Κύριλλος εξελέγη Πατριάρχης, τον όρισε μέγα αρχιδιάκονο του Πατριαρχείου.

    Από τη θέση εκείνη ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την αναδιοργάνωση της Πατριαρχικής Σχολής, η οποία  τότε μεταφέρθηκε στο Κουρούτσεσμε.

    Το Σεπτέμβριο του 1803 εξελέγη Μητροπολίτης Ικονίου, θέση στην οποία παρέμεινε για επτά χρόνια.

    Εκεί ανέπτυξε ιδιαίτερη δραστηριότητα με την ίδρυση σχολείων, την ενίσχυση απόρων μαθητών, τη διανομή βιβλίων και τη γενικότερη ανάπτυξη των γραμμάτων.

    Το 1810 πεθαίνει ο Μητροπολίτης Ανδριανουπόλεως και ύστερα από επίμονο αίτημα των Ανδριανουπολιτών προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο διάδοχος του εκλέγεται ο Κύριλλος.

    Εργάστηκε με ζήλο και αυταπάρνηση για την πνευματική αναγέννηση της ιδιαίτερης πατρίδας του.

    Στις 4 Μαρτίου του 1813 μετά την παραίτηση του Πατριάρχη Ιερμία Δ’, εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης.

    Ως Οικουμενικός Πατριάρχης, πέραν του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος που έδειξε για την ανάπτυξη της παιδείας, αναδιοργάνωσε τα νοσοκομεία, εξέδωσε πολλά βιβλία, ξαναλειτούργησε το Πατριαρχικό τυπογραφείο και τη μεγάλη του Γένους Σχολή.

    Παράλληλα υπηρετούσε με κάθε τρόπο το όραμα της απελευθέρωσης του Γένους, αυτό σε συνδυασμό με τη δράση του στη Φιλική Εταιρεία, είχε ως αποτέλεσμα να κινήσει τις υποψίες των Τούρκων, οι οποίοι τον ανάγκασαν στις 13 Δεκεμβρίου το 1818 να παραιτηθεί και να οδηγηθεί εξόριστος στην ιδιαίτερη πατρίδα του.

    Όταν ξέσπασε η επανάσταση το 1821 το όνομα του συμπεριλήφθηκε στο φιρμάνι του Σουλτάνου μαζί με άλλους 30 κληρικούς και προύχοντες της Ανδριανούπολης για εκτέλεση με την αιτιολογία ότι προετοίμαζε την ελευθερία του Ελληνικού Γένους.

    Στις 18 Απριλίου οι γενίτσαροι συνέλαβαν στη Μητρόπολή τον Κύριλλο κα τον πρωτοσύγκελο και τους κρέμασαν από τα σιδερένια κάγκελα ενός παραθύρου του κτηρίου της Μητρόπολης.

    Τα σώματα έμειναν κρεμασμένα επί τρεις ημέρες και στη συνέχεια τα έριξαν στον ποταμό Έβρο.

    Το σώμα του Κύριλλου βρέθηκε στο χωριό Χειμώνιο και μεταφέρθηκε κρυφά στο Πύθιο όπου ετάφη.    

Ο Άγιος Κύριλλος  ΣΤ’ αποτελεί σύμβολο μνήμης για το πονεμένο Ελληνισμό της ανατολικής Θράκης που ξεριζώθηκε από τις πατρογονικές του εστίες.

Categories: Uncategorized

0 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας μας προστατεύεται!!